ITU

ITU – Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ang. International Telecommunication Union), najstarsza na świecie globalna organizacja międzynarodowa, jedna z organizacji wyspecjalizowanych ONZ, ustanowiona w celu standaryzowania oraz regulowania rynku telekomunikacyjnego i radiokomunikacyjnego. Została ona założona jako International Telegraph Union (Międzynarodowy Związek Telegraficzny) 17 maja 1865 roku w Paryżu.

Do Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego należą obecnie 193 państwa, w tym Watykan oraz prawie wszyscy członkowie ONZ z wyjątkiem Palau. Polska została członkiem Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego w 1921 r.

WWW.ITU.INT

W ramach ITU działają trzy sektory. Każdy z nich jest odpowiedzialny za wybrany obszar związany z celami określonymi w Konstytucji Związku.

  • ITU-T – Sektor Normalizacji Telekomunikacji
  • ITU-R – Sektor Radiokomunikacji
  • ITU-D – Sektor Rozwoju Telekomunikacji

Członkami sektorowymi (ang. Sector Members) Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego są przedsiębiorstwa funkcjonujące na rynku telekomunikacyjnym i radiokomunikacyjnym oraz przedstawiciele środowiska naukowego.

Regulamin Radiokomunikacyjny ITU

Regulamin Radiokomunikacyjny ITU to dokument regulujący sposób i zasady wykorzystania częstotliwości radiowych na całym świecie. Regulaminy Radiokomunikacyjne i ich poprzednicy stanowią podstawę do gospodarowania częstotliwościami na całym świecie. Zapewniają też odpowiednie zasoby dla rozwoju nowoczesnych usług radiokomunikacyjnych. Historia Regulaminów Radiokomunikacyjnych sięga 1906 roku – wtedy, w wyniku Światowej Konwencji Radiotelegraficznej, przygotowany został dokument pt. Regulacja Służb Radiotelegraficznych. Z mocy prawa Regulamin Radiokomunikacyjny ITU ma moc obowiązującą w Rzeczypospolitej Polskiej.